Jak narysować animowanego pudla Kliknij na kolorowanki Pudel aby otworzyć wersję do druku lub pokoloruj online (kompatybilne z tabletami iPad i z systemem Android). Mogą zainteresować Cię także kolorowanki z kategorii Pies , Pudel i etykietą Słodkie zwierzaczki , Słodki pies , Łatwe psy , Psy z kreskówek . Francuski pudel? Rasa pudli francuskich, znana również jako pudel, znana jest ze swojej elegancji i charakterystycznej budowy ciała. Dla tych, którzy czerpią radość z posiadania jednego z tych psów, istotne jest zrozumienie ich wzrost i rozwój. Jednym z najczęściej pojawiających się pytań jest to, w jakim wieku te urocze kły Pudel + Corgi. 38. Husky + Golden Retriever. Polub nas, jeśli tak samo jak my uważasz, że wszystkie psy są świetne, bez względu na rasę. Reklama. Polub nas → 4.3 Pudel – pies, który potrzebuje dobrze zbilansowanej diety. 4.4 Polecane posty. Pudle to wieloletnia rasa psów o unikalnym wyglądzie. Jednak dla wielu ludzi to tylko przesadnie wystylizowane maskotki opiekunów. Nietuzinkowa fryzura sprawia, że niektórzy nie zwracają uwagi na inne cechy zwierzęcia, a to ogromny błąd! Często psy Główni bohaterowie to pieski tworzące tytułowy patrol: Chase, Zuma, Skye, Everest, Tracker, Rocky, Marshall oraz Rubble. Każdy z piesków posiada charakterystyczną umiejętność, pojazd oraz gadżet. W Zatoce Przygód mieszkają również Katie wraz ze swoją kotką Cally, Pani Burmistrz, Pan Porter, Alex oraz Chicaletta. Jest to pies o przyjacielskim usposobieniu oraz wyjątkowej inteligencji. Występuje w wielu konfiguracjach umaszczenia i podobnie jak maltańczyk i pudel - nie posiada podszerstka. Informacje o maltipoo możecie znaleść na takich grupach jak ta należąca do hodowli ROYAL MALTIPOO To, że pudel wygląda jak pies dla panieniek w brokacie i różu posiadających tylko jeden neuron, jest bardzo dla tej rasy krzywdzące. Moja znajoma miała pudla olbrzymiego i mądrzejszego psa od niego nie widziałam jak do tej pory. Nawet owczarek innej znajomej przy nim był debilem. Pudel duży bardzo dobrze pływa i może brać udział w zawodach tropienia, posłuszeństwa, agility, flyball, frisbee oraz dogtrekkingu. Istnieją pudle, które dobrze nadają się do pracy z chorymi i niepełnosprawnymi ludźmi. Fakt ten pozwala je uznać za rasę nie tylko reprezentacyjną, lecz także pomocną w terapii chorych . Dorosłe osobnik rasy pudel toy osiąga 28 cm w kłębie, a jego masa ciała nie została objęta we wzorcu żadnymi normami. Natomiast długość życia tych czworonogów szacuje się na 17 lat (ma to bezpośredni związek z ich niewielkimi rozmiarami). Szczenię rasy pudel toy w Polsce kosztuje od 2500 do 4000 zł, a średni koszt utrzymania „Czarny pudel to pies znany wszystkim od dzieciństwa, ponieważ przedstawiciele tej rasy są popularnymi bohaterami bajków. Jednak taka sława jest dość uzasadniona: w końcu te psy są wiernością i oddaniem ich właścicielom. Są to inteligentne i inteligentne zwierzęta, znane ze swojej szlachty i arystokratycznego wyglądu. FeuwfTo. Pudle to psy rodzinne, mające żywiołowe usposobienie. Jest wiele odmian pudli, a każdy pies wyróżnia się nieco innym wyglądem. Największy jest pudel królewski. Mniejsze wymiary ma pudel średni. Jest jeszcze pies niewielkich wymiarów, czyli pudel miniaturowy. Specyficzna fryzura pudla jednych rozbawia, innych zachwyca. Nie każdy wie, ale przez liczne wieki pudle nie miały niczego wspólnego z wystawami, na których obecnie zdobywają liczne nagrody. Były one psami myśliwskimi, niezwykle cenionymi. Obecnie są to popularne psy ozdobne. Ich gęsta i bujna okrywa włosowa świetnie nadaje się do tworzenia rozmaitych fryzur. Warto dowiedzieć się, jaka jest charakterystyka rasy, co ją wyróżnia. Spis treści: Skąd się wziął pudel duży, jaka jest historia tej rasy? Opis rasy pudel królewski, czyli jak wygląda pudel duży? Jaki ma charakter pudel duży? W jaki sposób wychowywać psy rasy pudel duży? Zdrowie pudel duży i choroby Jakie potrzeby żywieniowe ma królewski pudel? Skąd się wziął pudel duży, jaka jest historia tej rasy? Psy rasy pudel duży nie wzięły się znikąd. Pojawia się jednak pytanie, jakie były ich początki. Niestety nie ma co liczyć na jednoznaczną odpowiedź, nie znaleziono informacji o dokładnym pochodzeniu tej rasy. Mówi się, że krewni pudli byli obecni już w czasach starożytnej Persji. Kolejne teoria głosi, że psy przypominające pudla spotykano w średniowieczu. Wskazują na to zapiski, w którym znajdują się informacje o psach z lokami. Pojawiły się sprzeczności dotyczące także kraju pochodzenia pudli. Pierwszy wzorzec rasy powstał dopiero na początku XX wieku, gdy udało się dojść do porozumienia i wpisano ostatecznie w katalogu rasy Francję. Wiele osób nie zdaje sobie nawet sprawy z tego, że pudel średni i duży to psy będące świetnymi myśliwymi. Pomagały podczas polowań na ptactwo wodne. Psy tej rasy słynęły z tego, że wspaniale łapały dzikie kaczki. Duży pudel od samego początku odznaczał się chęcią do nauki, był bardzo podatny na tresowanie. Wyróżnia się nawet okres, w którym psy rasy pudel królewski wykorzystywano w cyrkach. Wynikało to w dużej mierze z cech charakteru tych czworonogów i ich wyglądu. Nie minęło zbyt wiele czasu, a pudle stały się wiernymi towarzyszami ludzi, psami rodzinnymi. Nawet znane osoby decydowały się na zakup pudla. Wiele innych ras psów, które dotąd cieszyły się ogromnym uznaniem, zostały w dużej mierze wyparte przez czworonogi z lokami. Obecnie serca skradł pudel toy, który do złudzenia przypomina pluszową maskotkę. Dzisiejsze pudle pełnią głównie rolę reprezentacyjną. Biorą udział w licznych wystawach zarówno krajowych, jak i międzynarodowych. Opis rasy pudel królewski, czyli jak wygląda pudel duży? Każda odmiana pudla ma taki sam wzorzec FCI, ale pomimo wielu podobieństw nie brakuje też różnic. W przypadku dużych pudli można mówić o bardzo kręconej szacie. Włosy pudla układają się w loki lub przypominają sznurki. Psy tej rasy charakteryzują się miękkim i gęstym futrem, są bardzo przyjemne w dotyku. Niektórzy porównują pudle do owiec ze względu na sierść o bardzo podobnej strukturze. Większość psów rasy pudel duży wyróżnia się kilkudziesięciocentymetrowymi sznurami. Wiele osób kojarzy pudle z białymi psami, ale mogą mieć one różne umaszczenie. Nie brakuje pudli czarnych, srebrnych, brązowych, morelowych i nawet czerwonych. W przypadku psów niestrzyżonych można mówić o największych wymiarach, Średnia masa pudli nie przekracza 25 kg. W zależności od rozmiarów, wyróżnia się cztery podstawowe odmiany psów rasy pudel. Istotne jest to, jaką pies ma wysokość w kłębie. Pudle duże uzyskują wielkość od 45 do 60 cm. Zdecydowanie mniejszy jest pudel średni, którego rozmiary nie przekraczają od 35 do 45 cm. Pudel miniaturka ma średnio od 28 do 35 cm. Najmniejsza odmiana to pudel toy, który nie uzyskuje w kłębie więcej niż 28 cm. Pudel królewski ma krótkie plecy, długie nogi, wysoko osadzony ogon, długą i prostolinijnym głowę. Wystarczy spojrzeć na tego czworonoga, aby zobaczyć w nim dostojeństwo. Pudle prezentują się bardzo efektownie, szczególnie jeśli zostaną umiejętnie przystrzyżone (przede wszystkim na plecach i tylnych łapach). Najciekawsze fryzury można zobaczyć na wystawach psów. Jaki ma charakter pudel duży? Psy rasy pudel duży znajdują się na liście najinteligentniejszych psów świata. Wyróżnia je bardzo szybkie przyswajanie nowych informacji i opanowywanie umiejętności. Posiadają duże zdolności zarówno fizyczne, jak i umysłowe. Pudle cechuje także wspaniała pamięć. Bez problemu radzą sobie z zapamiętaniem nazw zabawek i ich rozpoznawaniem. Wystarczy potem nazywać rzeczy, a czworonóg będzie je przynosił. Na korzyść pudli w dużym stopniu przemawia również przyjazne usposobienie tych zwierząt. Są to psy niezwykle lojalne, wielozadaniowe, pomocne. Wspaniale sprawdzają się w roli psów ochronnych, ratowników, terapeutów, przewodników. Kolejną zaletą psów rasy pudel duży jest to, że świetnie radzą sobie w rozmaitych sytuacjach. Szybko dostosowują się do konkretnych warunków, więc nie sprawiają żadnych problemów podczas wspólnego podróżowania. O pudlu można śmiało powiedzieć, że jest niezwykle przyjacielskim zwierzęciem, otwartym na ludzi. Łagodne usposobienie sprawia, że wspaniale nadaje się do domu z dziećmi. Pudle to typowe psy rodzinne, których nie trzeba namawiać do zabawy. Od pudla dużego można wymagać wierności i posłuszeństwa, ale należy liczyć się też z tym, że ma silną osobowość. Ogromną zaletą tej rasy psów jest to, że nie przejawia agresji do ludzi ani innych czworonogów. Nie gryzie, więc wiele osób doceni łagodne usposobienie tego psa. Pudle potrzebują uwagi, szczególnie ze strony swojego ukochanego opiekuna, wręcz pożądają jego miłości. W jaki sposób wychowywać psy rasy pudel duży? Pudle nie sprawiają trudności w wychowaniu. Są bardzo ułożone i posłuszne, inteligentne i skłonne do nauki. W większości przypadków pudel duży nie będzie problematyczny. Oczywiście ogromne znaczenie ma to, w jakich warunkach wychowywał się czworonóg. Zawsze trzeba dokładnie sprawdzić hodowlę. Niestety nie brakuje pseudohodowli, które nie dostosują się do wytycznych, nie zważają na potrzeby konkretnej rasy. Psy z niesprawdzonej hodowli są najczęściej obarczone różnymi chorobami, szczególnie genetycznymi. Zdrowy pudel duży jest bardzo chętny do nauki, przywiązuje się do człowieka, staje się typowym psem rodzinnym. Jeśli ktoś nigdy nie miał czworonoga, to pudel duży świetnie sprawdzi się na pierwszego psa. Jego wychowanie nie stanowi większego wyzwania. Już nawet szczeniaki pudli są bardzo podatne na tresurę, łatwe do ułożenia. Oczywiście trzeba ustalić pewne zasady i się ich trzymać, bo niezdyscyplinowany pies stanie się problematyczny. Wystrzegać należy się zaniedbywania swojego pupila, bo zacznie on przejawiać różne destruktywne zachowania. Pudle wymagają uwagi właściciela i zapewnienia im różnorodnej aktywności zarówno fizycznej, jak i umysłowej. W przypadku znudzenia pies zacznie szukać sobie jakiegoś zajęcia i trzeba liczyć się z niemałymi zniszczeniami. Pudel duży wymaga konsekwentnego wychowania. Na szczęście umysł tych psów jest chłonny, przez co uczą się łatwo i szybko. Szkolenie należy zacząć jak najwcześniej, bo najbardziej podatne na tresury są szczeniaki. Trzeba od razu przystąpić do nauki właściwych poleceń, aby pies był ułożony i niekonfliktowy. Jeśli opiekun będzie poświęcał wystarczająco dużo czasu swojemu psu i zadba o jego potrzeby, to może być pewny, że zyska dzięki temu niezwykle wiernego i posłusznego przyjaciela. Pudle dobrze dostosowują się do różnych warunków. Odnajdą się zarówno w dużym domu z ogrodem, jak i w małym mieszkaniu. Najważniejsze będzie to, aby zadbać o aktywność fizyczną i umysłową. Świetnie sprawdzają się sporty dla psów, które mają korzystny wpływ na rozwój psa, służą też do wzmocnienia więzi i budowania zaufania. Zdrowie pudel duży i choroby Psy rasy pudel duży są skłonne do różnych chorób dziedzicznych. Dotyczy to przede wszystkim osobników pochodzących z hodowli, w których liczy się głównie efektowny wygląd zwierzęcia, a kwestią drugorzędną staje się jego zdrowie. Psa rasy duży pudel mogą dotykać różne schorzenia. Najczęstszym jednostkami chorobowymi są schorzenia dotyczące stawów i oczu, wymienić można przykładowo zanik siatkówki oka i jaskrę. Są to choroby, które przyczyniają się do utraty wzroku. Kluczowe będzie to, aby wziąć szczeniaka ze sprawdzonej hodowli, aby uniknąć trafienia na schorowanego osobnika. Jakie potrzeby żywieniowe ma królewski pudel duży? Duży pies wymaga zapewnienia mu odpowiedniej diety. Jako że jest sporych rozmiarów, to potrzebuje więcej jedzenia niż pozostałe odmiany tej rasy. Obecnie w sprzedaży znajduje się mnóstwo gotowych karm, ale przy ich wyborze trzeba dokładnie czytać etykiety. Sprawdzić należy skład, nie powinno być w nim sztucznych dodatków. Wystrzegać powinno się karm, które mają chemiczne konserwanty, wzmacniacze smaku, barwniki itd. Jeśli czworonóg ma cieszyć się dobrym zdrowiem przez długi czas, to odpowiednio zbilansowana dieta będzie podstawą. Oczywiście nie może też zapragnąć aktywności fizycznej, ale sposób odżywiania ma ogromny wpływ na kondycję pupila, to samo dotyczy przecież ludzi. Najlepszym rozwiązaniem będzie wobec tego sięgnięcie po wysokiej jakości pożywienie, które dostarczy organizmowi pudla wszystkich składników odżywczych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania. Kolejną kwestią jest to, aby podczas układania jadłospisu mieć na uwadze wiek swojego psa, jego masę ciała, aktywność fizyczną, stan zdrowia. W przypadku pudla sprawdzi się karma zarówno sucha, jak i mokra. Dobrym wyborem jest również pożywienie surowe. Zdecydowana większość posiłku powinna składać się z mięsa, pozostałą część należy wypełnić warzywami, a w mniejszej ilości zbożami. Pies potrzebuje sporą ilość białka, najlepiej nadaje się pokarm pochodzenia zwierzęcego. W diecie pudla w mile widziane będzie nie tylko mięso, warto wzbogacić jadłospis także o podroby. Najwięcej witamin i minerałów znajduje się w warzywach, można też podawać psu ryż. Istotne jest to, aby nie eksperymentować za dużo z dietą pudla. Lepiej trzymać się jednego planu żywieniowego, aby uniknąć problemów ze strony układu trawiennego. Oczywiście można modyfikować dietę, ale nie należy robić tego zbyt często. Trzeba mieć na uwadze to, że większość psów źle znosi zbyt duże zmiany w swoim dotychczasowym sposobie odżywiania - pudel duży tak samo. Należy je zawsze wprowadzać powoli, stopniowo, aby nie zniechęcić zwierzęcia. Polecane produkty: TRIXIE - TX 2311 Szczotka Jednostronna Plastikowa Pudel PETMEX - Paski Drobiowe 250g AMIPLAY – Sofa Babydoll Różowa Rozm. L PET NOVA - Frisbee Dysk Zabawka Dla Psa Różowa 18cm PET NOVA - Smycz Bungee 2,5cm X120-180cm Czerwona Niezwykłe podobieństwo Yogiego do znanego aktora wyłapali internauci. Mieli rację?Chantal Desjardins** była do niedawna nikomu nieznaną kobietą z amerykańskiego stanu Massachusetts. Od kilku dni jej profil na Twitterze i Facebooku stał się jednak bardzo popularny - wszystko dzięki jej psu o imieniu Yogi. Niespełna roczny pies rasy Shih Tzu może się poszczycić bardzo charakterystycznym pyszczkiem, upodabniającym go do... człowieka. Internauci masowo zaczęli udostępniać zdjęcia Yogiego porównując jego "twarz", do **znanych aktorów i z ludzką twarzą stał się hitem Internetu i rozprzestrzenił się na całej platformie Twitter. Na pierwszym miejscu z największą ilością udostępnień i porównań ma aktor Jake Gyllenhaal, ale Yogi był też porównywany do Ed Sheerana, czy Tobey’ego psa upiera się, że nie użyła photoshopa do obróbki zdjęć pupila, i że pies wygląda tak w rzeczywistości. Użytkownicy zauważyli, że to oczy i usta upodobniają czworonoga do zdjęcia porównujące Yogiego do Jake'a Gyllenhaala. Wy też widzicie podobieństwo?Ja nie widzę podobieństwa, ale faktem jest że ten pies ma bardzo "ludzką twarz" ;)ja pier*** pudel, ty jak cos jebnieszJest w tym psie coś niepokojącego. Takie podobieństwo do człowieka brrrNie. Wygląda, jakby w jakiejs aplikacji, jakimś lepszym snapchacie nałożono na kogoś filtr psa. Wygląda więc jak ktokolwiek, może nawet i Kornik psa, na wiekszosci zdjec, miala kontakt z komentarze (117)To jest człowiek zamieniony w psa...... Albo człowiek w następnym swoim zyciu - reinkarnacja...Ale raczej to pierwsze.... A wy mówicie, ze takie rzeczy nie istnieją... Czy jestescie pewni ????Jake to bardziej taki smutnawy Labradorek :DBardziej do Rusella gdzie tam. Toż to Radziu Majdan 😂😂😂Ohydny. Pewnie jej maz posuwal s** i tak, ale to Jake jest podobny do Yogiego a nie odwrotnie;)co za bzdury, kto widzi podobieństwo Yogiego do Jaka Gyllenhaal , chyba tylko pudelBardziej przypomina Ewoki z Powrotu JediNiby gdzie to podobieństwo?No ja też zauważyłam że jest coś w nim niepokojącego!!!!! Haha kofany psiulek ale taki jakiś jednocześnie przerażający to przez te usta psie, jak po botoksie...Podobny nie jest do tego aktora, ale oczy ma takie ludzkie-brrr. Pielęgnacja pudla Pudel jest rasą, która wymaga pielęgnacji w dużym zakresie. Każdy właściciel pudla musi być zdecydowany na konsekwentną i regularną pracę w postaci częstego czesania i kąpania psa. Poprawnie wykonywane przez nas zabiegi rekompensuje nam piękny wygląd szaty i satysfakcja, że to właśnie MY SAMI przyczyniamy się do efektownego wyglądu naszego psa. Ta konsekwencja i regularność są bardzo ważne dlatego, iż w przypadku pudla nie możemy odłożyć czesania na następne dni, bowiem może już być za późno i psa trzeba będzie krótko ostrzyc. Nie możemy też liczyć tylko na psich fryzjerów. Czasem nie będzie nawet czasu, aby móc się umówić na wizytę, a pies będzie potrzebował natychmiastowej interwencji - bo właśnie wpadnie w rzepy lub zmoknie mu sierść, która trzeba będzie ratować natychmiast. Pudel, dzięki swej szacie jest psem, nie wydającym charakterystycznego psiego zapachu, ani nie gubiącym sierści. Rekompensuje nam to ewentualny problem większego nakładu naszej pracy w pielęgnację sierści. Tak więc bierzmy się do roboty... Jeśli mamy do czynienia z bardzo zaniedbanym psem, posiadającym na sobie drugą, jak gdyby "skórę" lub kołtunów jest naprawdę dużo, psa po prostu należy ściąć całego na krótko. Jest to zabieg higieniczny, mający na celu odrośnięcie zdrowego włosa. Próby rozczesywania takiego psa nie mają sensu, gdyż nawet użycie różnego rodzaju odżywek i tak nie będzie w stanie zapobiec mechanicznemu uszkodzeniu włosa. Lepiej jest zatem poczekać na nowy i w pełni zdrowy włos, niż ratować zniszczony, szczególnie, że włos im dłuższy, tym wolniej rośnie. U psów, u których szatę można jeszcze uratować należy ściąć nadmiar włosa, pozostawiając jedynie tyle, ile będzie nam konieczne na uformowanie żądanej fryzury. Pozostałość dokładnie rozczesujemy. To rozczesanie będzie miało zasadnicze znaczenie przy kąpieli, gdzie zastosowane szampony i odżywki oraz woda do ich wypłukania musza mieć swobodny dostęp do każdego włosa z osobna, co w zbitych kołtunach jest niemożliwe. Po wysuszeniu przycinamy nadmiar włosa, który nam się pojawił po rozczesaniu kołtunów lub miejsc, w którym włos był już zbity. CZESANIE Pudla musimy czesać często, jednakże nie codziennie. Na zabieg ten zawsze trzeba zarezerwować sobie nieco czasu i nie spieszyć się, bowiem trzeba to zrobić dokładnie. U większych ras pudla tj średniak czy duży możemy sobie dzielić pracę na parę dni, jeśli nie możemy poświęcić jednorazowo tyle czasu, ile jest konieczne do uczesania całego psa za jednym razem. Każde czesanie powoduje mniej lub więcej wyrywanie i uszkodzenie włosa stąd powinno ono być na tyle częste by sierść nie zdążyła się skudlić, ale na tyle rzadkie by uniknąć nadmiernego łamania i wyrywania włosa szczotką czy grzebieniem. W praktyce czesać pudla powinniśmy co kilka dni, a czynność tę uzależniamy i od wielu czynników: rodzaju szaty, długości włosa, wieku psa oraz pogody. Przy włosie krótkim nie ma najmniejszego problemu i czesanie nie wymaga specjalnych umiejętności i wiedzy. Nie należy czesać suchego włosa, gdyż wtedy powodujemy jego nadmierne łamanie się. Powinniśmy użyć specjalnych preparatów, a w najgorszym wypadku nawet zwilżmy wodą lub woda z odżywką do włosów ludzkich czy nawet oliwką dla dzieci, albo też czystymi kosmetykami, które potem w czasie kąpieli wymyjemy. Po tłustej oliwce nawet po dobrych detergentach sierść pozostanie tłustawa, ale nie należy się tym przejmować. To nawet dobrze, gdyż w ten sposób włos będzie zabezpieczony przed działaniem czynników zewnętrznych na parę dni. Należy dzielić włos na partie i szczotką rozczesywać każdą partię z osobna, poczynając od skóry. Dla sprawdzenia skuteczności czesania sprawdzamy określone miejsce grzebieniem i jeśli zęby grzebienia swobodnie przejdą to znaczy że możemy zająć się kolejną partią włosa i znów od samej skóry przeczesujemy i sprawdzamy partia po partii przechodząc w inne części ciała. ROZCZESYWANIE O sierść pudla należy dbać tak, by nie dopuścić do powstania kołtunów. Jeśli jednak nam się to zdarzy (szczególnie dotyczy to psów młodych podczas wymiany sierści ze szczenięcej na dojrzałą oraz głównie psów stanowiących własność początkujących właścicieli) nie popadajmy w panikę i nie łapmy za nożyczki w celu wycięcia kołtuna, tylko uzbrojeni w cierpliwość przystąpmy do pracy nad jego rozsupłaniem. Potrzebne są nam do tego celu przede wszystkim własne palce oraz, jako pomoc kosmetyki, a na końcu grzebień o długich, rzadkich, metalowych zębach i szczotka. W zależności od stanu kołtuna stopniujemy czynności począwszy od użycia grzebienia, początkowo jednym zębem grzebienia próbujemy delikatnie czesać powolutku wyciągając i rozdzielając włosek po włosku. Zwracamy uwagę, by ich nie wyrywać. Jeśli czujemy, że włos się rozczesze, ale sporo go wyrwiemy to nasączmy go odpowiednimi kosmetykami. Niekiedy sierść trzeba poddać działaniu tego typu środków przez jakiś czas np. kilkanaście minut, po czym palcami obu rąk próbujemy poluzować kołtun od skóry ku końcom, dzieląc zbitek na coraz cieńsze pasma. Gdy uda nam się porozdzielać kołtuna na węższe pasemka próbujemy jednym zębem grzebienia dzielić pasemka na jeszcze cieńsze i w końcu przeczesujemy grzebieniem ustawionym wszerz, a na końcu używamy szczotki. Niektórzy pożądane efekty uzyskują używając najpierw szczotek a na koniec wieńczą swój sukces przeczesaniem z użyciem grzebienia. Jeśli możemy sobie pozwolić na obcięcie włosa np. w połowie długości kołtuna, wtedy będzie nam łatwiej wykonać proces rozczesywania. W ostateczności można też użyć nożyczek ostro zakończonych i po włożeniu między skórę a kołtun jednego z ich ramion w środek pasma, które dalej się kołtuni prowadzimy owo ramię nożyczek w kierunku końcówek włosa rozcinając tym jednym ramieniem kołtun. Nie należy używać w tym celu drugiego z ramion nożyczek gdyż straty we włosie będą zbyt duże. Uciekając się do tego ostatniego sposobu z użyciem nożyczek należy liczyć się niestety z wycięciem dużej ilości włosów, ale zawsze coś zostanie. Wybór sposobu zależy od stanu szaty. Powyżej opisana zasada radzenia sobie z kołtunami przestanie być potrzebna w miarę nabierania doświadczenia przez nowicjusza w pielęgnacji pudlej szaty Każdy bowiem nabywa wprawy i ostatecznie wypracowuje swoje metody działania, które są najlepsze w jego mniemaniu a także i wykonaniu. KĄPIEL Przystępujemy do kąpieli. Psa umieszczamy w wannie lub brodziku, w którym znajduje się mata anty poślizgowa lub coś w tym rodzaju. Jeśli pies nie jest przyzwyczajony do kąpieli, należy go wcześniej stopniowo nauczyć przebywania w wannie, a także kontaktu z wodą (która wypływając z prysznica wydaje dźwięki) oraz do polewania ciała. Można to zrobić zachęcając psa do wchodzenia lub stawiając go na dnie, wtedy pies przyzwyczai się, że kąpiel nie jest rzeczą, której trzeba się bać. Nie należy na tym etapie pozwalać sobie na to, że pies sam zadecyduje kiedy ma wyjść z wanny. Jest to bardzo ważne, by nie robił tego ze względu na swoje i nasze bezpieczeństwo. Wyskakując nagle mógłby się poślizgnąć i przewrócić, a w przypadku większego psa, nas też mógłby niefortunnie potracić. Gdy mamy oswojonego już psa można sobie na wszelki wypadek przymocować jakąś smycz, która nam psa powstrzyma. Musi być ona wytrzymała w razie jakby chciał on wyskoczyć. Długość smyczy musi być dostosowana do każdego psa - na tyle długa, by pies stał swobodnie, ale na tyle krótka by nie mógł wyskoczyć. Uwaga !!! Dużych pudli nie przywiązywać do kranu !!! (są bowiem zbyt silne i mogą go uszkodzić lub nawet wyrwać ze ściany ). Puszczamy wodę na dno brodzika lub ścianę wanny i czekamy aż ustabilizuje się na letniej temperaturze. Ta czynność już oswaja nam psa z mokra wodą i jej temperaturą, bowiem miejscem zetknięcia psa z wodą są jego czułe opuszki łap. Potem słuchawkę prysznica, prawie przylegającą do ciała psa przesuwamy równocześnie mocząc go, począwszy od dołu tylnych łap ku górze, zad, ogon potem dół łap przednich w kierunku "do góry", tułów i na końcu głowa z uszami, w które wcześniej powinniśmy wcisnąć waciki, co zapobiega zalaniu uszu wodą. W przypadku, gdyby nam się jednak woda dostała do środka ucha, ratunkiem jest trzepanie głową przez psa i wtedy natychmiast należy mu na to pozwolić, Siła odśrodkowa, jaka będzie wytworzona w momencie silnego trzepania wyrzuci nam wodę z najgłębszej strefy kanału słuchowego. Namoczonego psa polewamy rozcieńczonym szamponem. Najczęściej szampony mają zbyt gęsta konsystencję, by mogły swobodnie dostać się w głąb tak bujnej i długiej sierści, jaka jest u pudli. Masujemy rękami z rozczapierzonymi palcami, jakbyśmy prali sweter lub wykonujemy palcami obszerne okrężne lub proste, wzdłuż i z powrotem ruchy masujące, imitując rozczesywanie sierści. Można to zrobić tylko wtedy, gdy jest wystarczająco dużo piany, która nada poślizg. Następnie obficie spłukujemy psa woda ze słuchawki prysznica, która cały czas przylega do ciała. Tu się nie spieszymy . Płukanie pudla wymaga czasu i wody. Najpierw płuczemy z grubsza, a następnie każdą partię ciała powoli i dokładnie zatrzymując się wszędzie na dłuższą chwilę. Jedną ręką prowadzimy strumień, a drugą ręką od spodu podnosimy włos, poddając go działaniu strumienia z prysznica, a następnie wyciskamy lub wygniatamy z góry na dół spienioną wodę. Czynność mycia szamponem należy powtórzyć. Pierwsze mycie dobrym detergentem oczyszcza nam psa z brudu i kosmetyków a drugie, zmywa nam pozostałości brudnej wody po pierwszym myciu. Na koniec wyciskamy sierść psa jak wełniany sweter i nakładamy odżywkę także rozcieńczoną wodą. Masujemy ruchami okrężnymi, prostymi, wgniatamy w sierść a potem spłukujemy. Zarówno przy myciu, płukaniu i nakładaniu odżywki szczególną uwagę zwracamy na miejsca mało dostępne (np. za uszami, pod pachami) i tam szczególnie dbamy o dokładność wykonania naszych zabiegów. Jeśli mamy wątpliwości czy pies jest dobrze spłukany (szczególnie jest to ważne po drugim myciu szamponem, by detergent nie został na psie (co spowodować może szarość z zaschniętego szamponu lub reakcje uczuleniowe) spłukujemy jeszcze raz. Przypominam, że słuchawka prysznica powinna dotykać psa, bowiem w ten sposób strużki z prysznica rozchylają nam pasma włosów i docierają aż do skóry, wypłukując wszelkie pozostałości. Puszczenie strumienia z prysznica nad psem ( powoduje, ze woda spływa po wierzchniej warstwie włosa nie wchodząc głębiej. Po zakończeniu zabiegów w brodziku, wannie zachęcamy psa, by się otrzepał sam, najlepiej kilkakrotnie (tu znowu siła odśrodkowa pozbawi go nadmiaru wody z sierści). Psa zawijamy w chłonny szlafrok lub ręcznik najlepiej z dobrego gatunkowo frotte i zostawiamy go na 10 -20 minut. Chodzi o to by odsączyć nadmiar wody. W międzyczasie możemy psa rozwinąć ze szlafroka i spryskać mieszanką odżywki z oliwką i zawinąć ponownie. Po tym czasie, który jest uzależniony od gatunku włosa i długości sierści, psa stawiamy na stole i całego rozczesujemy a następnie suszymy. SUSZENIE Do wysuszenia pudla używamy suszarki. Suszarka taka powinna mieć dużą moc, siłę podmuchu, regulowaną temperaturę powietrza oraz termostat, który zapobiegnie przegrzaniu się i zniszczeniu suszarki. Ogólną zasadą jest suszenie, mające na celu wyprostowanie włosa, bo tylko wyprostowany włos można w miarę równo przyciąć w trakcie późniejszego strzyżenia. Kędzierzawy włos pudla trzeba więc jakoś wyprostować i stąd tak ważne jest suszenie pod suszarką w trakcie którego rozczesujemy włos na przemian szczotką lub grzebieniem. Robimy to partiami dzieląc włos na pasma i od samej skóry kierując strumień powietrza niemalże wzdłuż włosa ku ich końcom tak, aby strumień suszarki go delikatnie rozwiewał a nie kołtunił. Trzeba pamiętać by włos wysechł dokładnie ponieważ minimalna wilgoć skręci go nam z powrotem. Zwracamy uwagę na miejsca trudno dostępne np. za uszami. Przy fryzurach "długich" ( puppy clip, continental clip czy saddle clip) możemy pomagać sobie spinając partie mokrego włosa klamerkami, tak jak robią to fryzjerzy dla ludzi. Prawidłowo wykapany i wysuszony włos jest podstawą udanej fryzury. FRYZURY FCI ( Międzynarodowa Federacja Kynologiczna ) dopuszcza ocenę pudla , w określonych fryzurach wystawowych. Ma to na celu nie tyle, ostrzyżenie psa jak najwymyślniej się uda, lecz fryzura ma pokazać obfitość owłosienia i strukturę szaty. Na przestrzeni wieków podstawowe fryzury ulegały wielu modyfikacjom wynikającym ze zmian wzorca samego pudla, jak tez i mody, a także coraz większych umiejętności psich fryzjerów. Tak wiec podstawowymi czterema fryzurami są lion clip , modern clip , puppy clip, saddle clip. Cechą wspólną wszystkich tych 4 fryzur jest to, że wystrzyga się bardzo krótko maszynką pysk, policzki i podgardle, palce, nasadę ogona wraz z odbytem i brzuch. 1 ) Lion clip ( lew ) Charakterystyczny w tej fryzurze jest wielki kontrast pomiędzy obficie owłosionym przodem i głową psa, a wygolonym do "zera" tyłem. Włos od ok. pasa w kierunku głowy jest coraz dłuższy, a na głowie uformowany jest kask Dawniej tez pozostawiano na pysku brodę i wąsy, których teraz nie zostawia się, a ma to związek ze zmiana wzorca jeśli chodzi o czaszkę pudla. Owłosiony jest także ogon, na którym formuje się owalny lub okrągły pompon, takie same pompony otaczają stawy skokowe i nadgarstki. Na uszach zapuszczamy długi włos. Opisana powyżej fryzura uległa wielu modyfikacjom i w tej chwili praktycznie nie pojawia się na wystawach. Powszechnie natomiast wystawiane są pudle w odmianach lwa jako tzw. continental clip, różniący się od klasycznego lwa tym, ze dochodzą tu dodatkowo dwa pompony na wysokości guzów biodrowych ( u prawidłowo zbudowanego pudla centrum takiego pompona, patrząc z profilu wyznaczone jest na skrzyżowaniu linii pionowej, poprowadzonej przez guz biodrowy i linii poziomej przeprowadzonej w połowie odległości pomiędzy linią grzbietu tuż przy nasadzie ogona i guzem kulszowym). Nie ma w tej fryzurze kasku, a zamiast niego upina się włosy nad oczami na różne sposoby - inne przy lakierowaniu i inne przy włosach bez lakieru. Głowy dzisiejszych pudli są zupełnie inne niż przed 20-30 laty stąd zmiana z kasku na upinanie gumeczkami, co uwydatnia smukłość dzisiejszych pudlich czaszek. Fryzura ta cieszy się ogromna popularnością wśród wystawców, gdyż odzwierciedla ona temperament i istotę charakteru pudla a poza tym jest chyba najłatwiejszą i najmniej pracochłonna fryzurą wystawową pudla. 2) Modern clip ( federał ) Jest to bardzo wdzięczna i wygodna w życiu codziennym fryzura odzwierciedlająca budowę pudla jako typowego psa. Bardzo naturalne kształty tego typu strzyżenia harmonizują także z temperamentem i elegancją pudla. Najprościej można by ująć ją tak: tułów psa ostrzyżony na krótko, ale długość się waha w różnych partiach tułowia od ok. 0,5 cm do nawet 10 cm ( oczywiście bierzemy też pod uwagę wahania związane z wielkością psa - te mniejsze długości dotyczą częściej pudli toy i miniaturowych, a te większe tyczą się pudli dużych ). Włos dłuższy formujemy na kształt spodni na kończynach przednich i tylnych, na głowie, jako kask oraz na uszach i ogonie tworząc pompon. Federał wymaga dużej pracy w czasie strzyżenia natomiast jest niewymagający na co dzień. Generalnie mimo, że fryzura ta nie wydaje się skomplikowana to jednak należy pamiętać, że tu jakby rzeźbimy psa od nowa. Nie licząc partii ciała standardowo wystrzyżonych na krótko maszynką najkrótszy włos ma być obecny na zadzie i stąd coraz dłuższy rozchodzi się na tylne nogi tworząc spodnie. Takie spodnie mają być utworzone także na przednich nogach stopniowo jako coraz krótsze przechodząc w okolice kłębu i talii. Na głowie wykonujemy obfity kask, który z owłosionymi uszami musi jednak wielkością współgrać ze spodniami i pomponem na ogonie. Bardzo podobna do federała jest bardzo piękna fryzura scandinavian terrier clip, w której wystawiać możemy naszych psich weteranów. Od fedarała różni się ona dwoma szczegółami, które uniemożliwiają nam wystawienie poza klasą weteranów. Są to całkiem zgolone uszy i ogon lub pozostawienie na tych częściach włosa krótkiego. 3) Puppy clip ( fryzura szczenięca ) Pomimo, że w nazwie fryzury jest zasugerowany wiek psa, to jednak psy w tej fryzurze chodzą po wystawach nawet w klasie weteranów. Na pewno jest to najtrafniejsza forma przygotowania szaty młodego pudelka, który w trakcie rozwoju może mieć różne dysproporcje, a ta fryzurka pomaga nam zakamuflować najwięcej wad. Jest ona niezwykle efektowna, ale także wymaga dużo pracy i to zarówno przy jej formowaniu jak i na co dzień przy jej utrzymaniu. Po prostu pies generalnie jest cały obficie owłosiony. Włos od ok. pasa w kierunku głowowy jest coraz dłuższy, na głowie włos spinamy gumkami w różny sposób tj. przy lion clip lub czasami, gdy np. nie mamy wystarczająco długich włosów nad oczami formujemy kask. Grzbiet od ok. pasa w kierunku nasady ogona jest zestrzyżony na ok. 1 cm u pudli toy lub miniaturowych, a do ok. 3 cm u dużych. Wszystkie cztery kończyny są obficie zarośnięte. Owłosiony jest także ogon, na którym formuje się owalny lub okrągły pompon. Odmianą puppy clipa u dojrzałych egzemplarzy jest tzw. scandinavian clip ( fryzura skandynawska) 4) Saddle clip ( siodełkowa fryzura lub angielska ) Fryzura wyszukana, pracochłonna, wymagająca stałych poprawek dzięki największej ilości okrągłych bądź owalnych pomponów, z których każdy musi być proporcjonalnie i na okrągło regularnie przystrzygany. W zasadzie jest to nic innego jak continental clip z ta różnicą że tylna partia ciała jest inaczej strzyżona. Patrząc z profilu tylna noga psa posiada trzy pompony: jeden otacza całe udo i sięga do kolana, drugi od kolana do nieco ponad staw skokowy i trzeci pompon tj. przy lwie czy kontynentalu. Można by nazywać ta fryzurę , "fryzurą na 7 pomponów" bo patrząc na pudla w saddle clipie z boku widzimy ich właśnie 7: 1 -pompon głowy 2 -pompon tułowia 3 -pompon kończyny przedniej 4, 5, 6 -pompony kończyny tylnej 7 -pompon ogona Poza wymienionymi wyżej fryzurami wystawowymi mamy cała gamę różnych fryzurek ozdobnych i wygodnych, dla psów uczulonych na maszynkę lub przygotowanych na wyjazdy urlopowe nad wodę np. karakuł , wakacyjna oraz wiele innych w zależności od fantazji strzygącego i właściciela. I ta ostatnia cecha jest niewątpliwą zaleta naszego psiaka, którego wygląd możemy zmieniać w zależności od różnych sytuacji, a nawet jak nam się jedna fryzura nie spodoba to w niedługim czasie możemy ja zmienić, bo pudel odrasta bardzo szybko. źródło: Klub Pudla w Polsce Pudel Pudel historia rasyPudel opis rasySzataPudel charakterPudel pielęgnacjaSierśćUszyZębyOczyStrzyżenie pudlaPudel karmieniePudel chorobyChoroba von WillebrandaZaćma u pudliCukrzycaChoroba CushingaChoroba Legg Calve – Perthes’aPadaczka idiopatycznaZwichnięcie rzepki u pudli miniaturowych i toyImmunologiczne choroby krwi: IMHA – anemia autohemolityczna, małopłytkowość tła immunologicznegoPRA postępujący zanik siatkówkiPozostałe często występujące choroby pudliRzadziej spotykane choroby u pudlaCzy warto zdecydować się na pudla? Pudel historia rasy Pudel – CANICHE (franc. od cane samca kaczki), POODLE. Te inteligentne, przyjazne i wesołe psy początkowo użytkowane były jako psy myśliwskie, do polowań na ptactwo wodne, oraz jako poszukiwacze trufli. Z czasem ich użytkowość zmieniła się na psy do towarzystwa. Ci psi arystokraci gościli na dworach w Europy. Doceniono ich inteligencję i szybkość uczenia się, toteż często pudle były psami cyrkowymi. Posiadaczami pudli byli np. Beethoven, Zygmunt Stary. Rasa jest wciąż mało popularna w Polsce; najprawdopodobniej pierwsze hodowle pochodzą z Francji, ale istnieją sprzeczne doniesienia, że ojczyzną pudli mogą być też Niemcy czy Hiszpania. Pudle należą do IX grupy FCI (psy ozdobne i psy do towarzystwa), sekcja 2 (pudle). Pudel opis rasy Wśród pudli wyróżniamy 4 wielkości Pudel toy. Wysokość i waga pudli Pudel duży45 – 60 cm waga 18 – 22 kgPudel średni35 – 45 cm waga 10 – 14 kgPudel miniaturowy28 – 35 cm waga 4 – 7 kgPudel toy24 – 28 cm w kłębie, waga 3 – 4 kgWielkości pudli Pudel toy Bez względu na wielkość, zarówno pudel duży jak i pudel miniaturowy powinny mieć takie same proporcje, nie mogą mieć cech skarłowacenia, czyli np. zmian proporcji głowy w stosunku do tułowia. Pudle mają bardzo długą kufę, która powinna mieć 9/10 długości czaszki. GłowaProporcjonalna do tułowia, nie może być zbyt masywna ani zbyt delikatna, dobrze zaznaczony guz potyliczny, u miniaturowych i toy może być lekko nosaIdealnie opadające wzdłuż policzków, zaokrąglone na końcu, pokryte falista lekko łukowata poniżej lędźwie mocne i umięśnione, zaokrąglony piersiowaOwalna na przekroju, wysokie i lekko wystające przednieProste i równolegle, dobrze tylneRównolegle z bardzo dobrze widocznym osadzony, często strzyżony w charakterystyczny opis rasy Pudel opis rasy Szata Pies ten ma włos o wełnistej strukturze, bardzo gęsty, podszerstek zdecydowanie dłuższy niż włos okrywowy, może być w 2 typach: lokowaty,sznurowaty – tworzący charakterystyczne sznury o długości minimum 20 cm. Maści uznane przez FCI: czarna,biała,brązowa (ciemna),srebrna,płowa (od jasnopłowej do czerwonopłowej). W Stanach Zjednoczonych dopuszczalne również inne maści. Jak wygląda pudel standard red możesz zobaczyć na poniższym filmie Red standard poodle puppies having fun playing Pudle to towarzyskie psy, mają przyjazny charakter i są się zaciętością, czasem potrafią być to psy dostojne i eleganckie, dlatego też były ulubieńcami dworzan w szybko się uczą, są podatne na wszelkiego typu szkolenia. Pudel charakter Pudel pielęgnacja Pielęgnacja pudli może być całkiem sporym wyzwaniem. Pielęgnacja pudla Sierść Pudle należy w miarę regularnie strzyc i czesać ponieważ mają skłonność do powstawania kołtunów, zwłaszcza podczas zmiany okrywy włosowej ze szczenięcej na dorosłą. Pudle nie linieją. Kąpiele, najlepiej nie częściej niż raz w miesiącu, oczywiście w szamponach przeznaczonych dla psów, należy unikać szamponów wybielających. Można stosować psie odżywki aby włos się nie kołtunił i miał pożądany lokowany wygląd. Włos powinien być wyczesywany co kilka dni, nie należy czesać suchego włosa, przed wyczesaniem można go lekko zwilżyć wodą, bądź używać do tego specjalnych psich preparatów nawilżających. Uszy Uszy należy kontrolować pod względem czystości, ale niewskazane jest zbyt częste czyszczenie uszu – zdrowe ucho czyścimy raz na tydzień i tylko zewnętrzna małżowinę uszną. Nadmierna dbałość o higienę okolic uszu może zaburzyć naturalna florę bakteryjna ucha i spowodować zapalenie. Do czyszczenia używamy tylko preparatów specjalnie do tego przeznaczonych. W przypadku zapalenia uszu, czy bólu ucha niezbędny jest kontakt z lekarzem weterynarii. Zęby Należy dbać o zęby u psów tej rasy – zwłaszcza u pudli miniaturowych i pudelków toy, ponieważ rasa ta ma tendencje do zapaleń dziąseł, warto psa od szczeniaka przyzwyczajać do mycia zębów i dbania o higienę jamy ustnej. Psy tej rasy, a zwłaszcza pudel miniaturowy i pudel toy mają większe tendencję do odkładania się kamienia nazębnego. Oczy Pies pudel – przebarwiona sierść Należy dbać o okolice oczu, u białych pudli mogą pojawiać się przebarwienia w tej okolicy, należy przemywając zwilżonym wacikiem oczy od zewnętrznego kącika do przyśrodka. Strzyżenie pudla Strzyżenie pudla Pudle przygotowywane do wystawy powinny mieć specjalne wystawowe fryzury, których szczegółowy opis jest w wytycznych wzorca rasy. Podstawą fryzury jest strzyżenie określonych miejsc i ukształtowanie pozostałego włosa w jakże charakterystyczny dla pudli wygląd. Początkowo kiedy jeszcze pudle użytkowane były jako psy myśliwskie na ptactwo wodne, strzyżenie miało za zadanie ochronę poszczególnych części ciała np. włos był pozostawiany w okolicy nerek aby chronić je przed przemarznięciem, a pompon na ogonie służył temu, aby pies był widoczny podczas nurkowania. Pudel karmienie Pudel karmienie U pudli dużych warto pokarm podawać w mniejszych porcjach 2 razy dziennie nigdy przed aktywnością fizyczną, aby wykluczyć skręt żołądka, który choć rzadko, może się u tej rasy psów zdarzyć. Zarówno pudel miniaturowy, jak i pudel toy to rasa, która może być wybredna jeżeli chodzi o karmę dla psa. Warto suplementować witaminy dla psów i nienasycone kwasy tłuszczowe celem wzmocnienia i poprawy jakości okrywy włosowej, warto stosować preparaty ochraniające chrząstkę stawową, zwłaszcza u pudli dużych. Ilość pokarmu należy dostosować do wielkości psa. Karmiąc karmami bytowymi powinniśmy sugerować się tabelami żywieniowymi, które są na odwrocie każdej karmy, a wybierając żywienie analizować skład karm. Pudel choroby Pudel choroby Choroba von Willebranda Jest to zaburzenie krzepliwości krwi na skutek niedoboru jednego z czynników krzepniecie krwi – czynnika von Willebranda. Jest to zaburzenie dziedziczne. Objawia się wzmożonym krwawieniem podczas zabiegów operacyjnych, iniekcji czy wymiany zębów, a także w zaawansowanych przypadkach krwawieniami do przewodu pokarmowego a w konsekwencji tego – anemią, która często wymaga zabiegu przetaczania krwi. Wydłużony jest czas krwawienia, prawidłowy jest natomiast czas protrombinowy. Diagnostyka polega na oznaczeniu poziomu czynnika von Willebranda. Zaćma u pudli Zaćma, czyli zmętnienie soczewki oka psa. Choroba może mieć podłoże genetyczne, ale także może mieć tło żywieniowe, czy metaboliczne, np. w przebiegu cukrzycy. Leczenie może polegać na usunięciu soczewki, ale takie leczenie może być zastosowane przy zaćmie dojrzalej, można również podawać krople opóźniające rozwój zaćmy, niestety ich skuteczność jest dyskusyjna. Cukrzyca Jest to zaburzenie metaboliczne polegające na niedoborze produkcji insuliny przez trzustkę. Cukrzyca występuje głównie u psów w średnim i podeszłym wieku. Może być powikłaniem ostrego zapalenia trzustki. Przebiega z objawami: wzmożonego pragnienia,wzmożonego oddawania moczu,początkowo ze wzmożonym apetytem przy postępującym chudnięciu zwierzęcia. W zaawansowanych przypadkach apetyt ulega obniżeniu. Leczenie polega na stosowaniu insuliny, dużą rolę odgrywa również specjalna dieta. Nieleczona cukrzyca może prowadzić do zagrażającej życiu – cukrzycowej kwasicy ketonowej. Choroba Cushinga Choroba Cushinga, czyli nadczynność kory nadnerczy. Jest to choroba spowodowana przewlekłym podwyższeniem kortyzolu we krwi. Może mieć 2 postaci: przysadkową – gdzie przysadka mózgowa produkuje zbyt duża ilość hormonu stymulującego nadnercza do produkcji kortyzolu,nadnerczową – gdzie same nadnercza produkują jego nadmiar. Objawia się przede wszystkim: zwiększonym pragnieniem,zwiększonym oddawaniem moczu,zmianami skórnymi – wyłysieniem, zaskórnikami,czasem wapnicą skóry,otyłością,powstaniem tzw. „żabiego” brzucha,zanikiem tkanki mięśniowej na korzyść tkanki tłuszczowej. Często wtórnie może występować niedoczynność tarczycy i cukrzyca. Chorobę tą rozpoznaje się na podstawie badań krwi i specjalnych testów (stymulacji acth, bądź hamowania deksametazonem). Leczenie może być farmakologiczne (podawanie mitotanu) lub chirurgiczne (usuniecie nadnercza w przypadku guza nadnercza). Choroba Legg Calve – Perthes’a Choroba Legg Calve – Perthes’a, czyli aseptyczna martwica główki kości udowej. Objawia się kulawizna jedno lub obustronna. Szczególnie predysponowane są psy rasy pudel miniaturowy i pudel toy. Padaczka idiopatyczna Padaczka ujawnia się między 1 a 5 rokiem życia psa. Objawia się drgawkami o różnego stopnia nasileniu. Leczenie konieczne jest w przypadku częstych napadów. Zwichnięcie rzepki u pudli miniaturowych i toy Jest to przemieszczanie rzepki do przyśrodka lub bocznie do krawędzi bloczka kości udowej. Pudel miniaturowi i pudel toy są predysponowane do tej choroby. Choroba może przebiegać bezobjawowo lub z kulawizna rożnego nasilenia. Leczeniem z wyboru jest leczenie chirurgiczne. Immunologiczne choroby krwi: IMHA – anemia autohemolityczna, małopłytkowość tła immunologicznego Obie choroby są chorobami układu immunologicznego Polegają na produkcji przez organizm przeciwciał skierowanych przeciwko czerwonym krwinkom (przy IMHA), bądź płytkom krwi (małopłytkowość tła immunologicznego). Przeciwciała te powodują ze organizm sam „zwalcza” swoje własne krwinki. Konsekwencja tego jest anemia, często bardzo ostra zagrażająca życiu. Leczenie polega na stosowaniu leków immunosupresyjnych czyli takich, które wyciszają układ immunologiczny. Leki takie jak sterydowe leki przeciwzapalne w dawkach immunosupresyjnych, azatiopryna czy cyklosporyna. Leczenie jest długotrwałe, czasami musi trwać do końca życia. PRA postępujący zanik siatkówki PRA to choroba genetyczna, która niestety prowadzi u pudla do ślepoty. Przebiega z osłabieniem naczyń siatkówki, oraz przebudową jej nabłonka. PRA rozpoznaje się na podstawie elektroretinografii w szczenięcym wieku (6 – 8 tyg.) brak jest leczenia, nie wolno rozmnażać chorych pudli. Pozostałe często występujące choroby pudli zapalenie dziąseł,zapalenie ucha,atopia i związana z nią malasezjoza,demielinizacja rdzenia kręgowego pudli miniaturowych,dysplazja zastawki dwudzielnej. Rzadziej spotykane choroby u pudla entropium,dwurzędowość rzęs,dysplazja bioder,skręt żołądka,dysplazja nerwu wzrokowego. Czy warto zdecydować się na pudla? Zarówno pudel miniaturowy do towarzystwa, jak i pudel duży to pies niezwykle lojalny i w miarę łatwy w ułożeniu. Pudla są psami upartymi więc potrzeba do nich więcej cierpliwości. Warto pamiętać, że psy tej rasy były wykorzystywane jako psy myśliwskie na ptactwo wodne. W związku z tym że pudel może mieć 4 rozmiary (rasa pudel duży, rasa pudel średni, rasa pudel miniaturowy, rasa pudel toy) jest to doskonały pies dla każdego. Pielęgnacja pudla jest bardziej wymagająca, ale nie jest to w dzisiejszych czasach duży problemem ze względu na mnogość salonów groomerskich. Jaka jest długość życia psów rasy pudel? Na co najczęściej chorują psy rasy pudel? Najczęściej wymieniane choroby psów pudli to choroba von Willebranda, zaćma, cukrzyca, choroba Cushinga, choroba Legg Calve – Perthes’a, padaczka idiopatyczna, zwichnięcie rzepki, anemia autohemolityczna, małopłytkowość tła immunologicznego, PRA, czy skręt żołądka (pudel duży).